تشكيل بدهيد ، اما بعضي مي‌گويند نه وظيفه ما اين نيست . پس انتظار دو معني دارد : انتظار با انقلاب و تشكيل حكومت ، و انتظار بدون تشكيل حكومت كه مي‌گويد نه ، ما نمي‌توانيم دولت عدل تشكيل دهيم ، پس با حكومت‌هايي كه هست مي‌سازيم تا امام زمان بيايد . البته همزمان مي‌كوشيم تا به حكومت جهت دهيم و راهنمايي‌اش كنيم تا از ظلمش بكاهيم . مي‌گويند بايد بسازيم يعني مماشات كنيم ؟ بله . مماشات ، مدارا و همزيستي . ولي در عين حال ، مي‌گويند كه دفاع از ميهن واجب است ، امر به معروف و نهي از منكر هم واجب است . يعني اصلاح . اما امر به معروف و نهي از منكر را به معني تشكيل حكومت نمي‌دانند ؟ نه . به معني اصلاح‌طلبي مي‌دانند ، اصلاحات اجتماعي و مطالبات اصلاحي . يعني وقتي دولتي روي كار است ، ما دولت را نمي‌خواهيم بگيريم ، ولي مطالباتي از دولت داريم . يعني حركت اصلاحي . مي‌گويند فقها بايد حركت اصلاحي بكنند ، نه حركت انقلابي كه دولت را بگيرند . بُعد دوم انتظار : اميد به نزديكي ظهور پس حداقل تعريف مشترك از انتظار نزد شيعيان چيست ؟ تعريفي كه مورد اتفاق تمام فقهاي شيعه باشد . ببينيد ، اين يك بُعد از انتظار بود . اين كه حكومت تشكيل بدهيم يا ندهيم . بُعد ديگر [ كه مورد اتفاق همه شيعيان است ] ، انتظار به معني اميد و توقّع است . يعني يقيني عميق به اين كه آينده ، از آنِ دولت عدل الهي است . يعني به جاي يأس و نااُميدي ، اميد داشته باشيد ، شايد هر لحظه خدا اين كار را شروع كرده و